Πως γίνεται η σύνδεση μέσω δραστηριοτήτων;

Νομίζω πως είναι γνωστό σε όλους τους γονείς και κύριους φροντιστές ότι τα παιδιά – ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΗΛΙΚΙΑΣ- έχουν ανάγκη από σύνδεση με αυτόν που αγαπούν και τους φροντίζει.

Έμαθα ότι όταν ήταν βρεφάκια η δερματική επαφή (ή αλλιώς skin to skin) είναι υψίστης σημασίας για την ανάπτυξη δεσμών αλλά και του εγκεφάλου του μωρού.

Ο θηλασμός, η συγκοίμιση, τα χάδια, οι αγκαλιές, το βλέμμα, το διάβασμα βιβλίων, τα παιχνίδια που δημιουργούν γέλιο και ένταση σωματική (στα αγγλικά λέγεται roughhousing και αξίζει να αναζητήσετε στο google ιδέες για τέτοιου είδους παιχνίδια γιατί έχει άπειρες επιδράσεις στην ανάπτυξη του παιδιού) είναι μερικές ακόμα ιδέες πως να αναπτυχθεί ένας ασφαλής δεσμός σε πρακτικό επίπεδο. Μέσα σε όλα αυτά είναι και οι τέχνες…

Πως δούλεψαν σε εμάς οι τέχνες για τη σύνδεση μας

Όμως εμείς τυχαία ανακαλύψαμε ότι μας αρέσουν πολύ το να κάνουμε δραστηριότητες σπίτι, σαν χειροτεχνίες. Και λέω “σαν” γιατί δεν είναι οι κλασικές που θα δείτε σε ένα τυπικό πχ νηπιαγωγείο, όπου όλες οι χειροτεχνίες είναι τέλειες και αρεστές στους ενήλικες. Καμία σχέση.

Εννοώ ότι απλά δημιουργήθηκε στο σπίτι μας το περιβάλλον για να έχουν πρόσβαση σε (περιορισμένα κάθε φορά) υλικά και απλά αφήνανε την φαντασία τους να καλπάζει. Εγώ καθόμουν δίπλα τους και τους παροκολουθούσα, τους βοηθούσα κάπως με τα εργαλεία όταν το ζητούσαν τα ίδια, αλλά μέχρι εκεί.

Η ουσιαστικότερη βοήθεια που προσέφερα ήταν απλά να τους προετοίμαζα το περιβάλλον για να μπορέσουμε να “βούτήξουμε” στα καλλιτεχνικά μας.

Γιατί όμως όλα αυτά; Στην αρχή μου έβγαινε φυσικά, από ένστικτό. Όμως όταν άρχισα να παρακολουθώ ομάδες με ιδέες, κυρίως του εξωτερικού (λατρεύω την artful parent και την merrycherry) επιβεβαιώθηκε κάτι που δεν είχα προσέξει: Τα παιδιά ηρεμούσαν και αποζητούσαν να κάνουμε “εργασίες” όπως λέει και η 4χρονη κόρη συνέχεια τελευταία.

Γιατί τέτοιου είδους σύνδεση

Η Artful parent έχει πει σε ένα από τα μαθήματα της που είχα παρακολουθήσει:

Και προσθέτει:

“Οι δημιουργικές δραστηριότητες έχουν την απίστευτη δύναμη για την οικοδόμηση θετικής σύνδεσης”

Από την άλλη αυξάνει την αυτοπεποίθηση στο παιδί η ιδέα του να δημιουργήσει όπως θέλει. Χωρίς καθοδήγηση. Μπορεί να αποφασίσει πώς να εξερευνήσει τα υλικά, τις τεχνικές, τις ιδέες και τις ικανότητές του, καθώς δεν μας ενδιαφέρει το αποτέλεσμα.

Μας έχει σώσει στις μεταβάσεις μέσα στην ημέρα. Ειδικά μετά το σχολείο. Ή λίγο πριν τον ύπνο. Γενικά είναι αποδεδειγμένο ότι οι δημιουργικές δραστηριότητες μπορούν να βοηθήσουν τις οικογένειες στα σημεία μετάβασης μέσα στην ημέρα.

Αυτό που κάνω τελευταία είναι να ετοιμάζω τα υλικά και το περιβάλλον με βάση ένα βιβλίο που θα τους προτείνω να διαβάσουμε. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πριν 2 χρόνια, να διαβάζουμε το Οχ, χταπόδι, λάθος πόδι και πήραν κάτι κανσον χαρτιά (ή γλασέ – δεν θυμάμαι) που βρήκαν μπροστά τους και άρχισαν να κόβουν πόδια για να φτιάξουν χταπόδι.

Έτσι κάπως ξεκίνησε και η ιδέα του Book & Play. Να καταγράφω πως στήνω το περιβάλλον και πως εν τέλει αξιοποιείται